top of page

Pielęgnacja roślin wykorzystanych w poście o majowym ogrodzie


W poprzednim poście przedstawiliśmy Wam aranżację ogrodu z propozycją roślin, które można w danym miejscu wykorzystać. Dziś przybliżamy temat roślin i ich potrzeby :)



Czosnek ozdobny Ostara

Jest rośliną cebulową o bardzo ciekawych kwiatostanach. Tworzy pojedyncze, rynienkowate lub płaskie i wąskie liście. Spośród liści wyrasta pojedynczy rurkowaty pęd, na jego szczycie pojawiają się duże kuliste kwiatostany, które w zależności od odmiany mogą różnić się wielkością. Czosnek ozdobny jest rośliną modną, pięknie pachnącą i pożyteczną (odstrasza gryzonie). Może rosnąć w jednym miejscu przez wiele lat, lecz aby zapobiec zagęszczaniu się cebul, można co 3-4 lata wykopywać i sadzić w innym miejscu.


SADZENIE: jesienią, koniec września-październik. Sadzi się na głębokość odpowiadającą minimum dwukrotności średnicy cebul.

KWITNIENIE: V, VI , VII

WYSOKOŚĆ: 40 cm

PRZESADZANIE: cebule wykopujemy po zaschnięciu liści, suszymy w 20 stopniach i przechowujemy w przewiewnym pomieszczeniu do momentu kolejnego sadzenia.

ROZMNAŻANIE: po zaschnięciu liści wykopujemy cebule i sprawdzamy jej stan. Zdrowa cebula jest jędrna i dobrze nawodniona, wystarczy wtedy podzielić ją na mniejsze cząstki i zasadzić od razu na nowym stanowisku.

NAWOŻENIE: w czasie intensywnego wzrostu, dokarmiamy rośliny 2-3 razy nawozami wieloskładnikowymi, kompostem. Warto jednak pamiętać aby nie przenawozić czosnku azotem.

NAWODNIENIE: w czasie suszy oraz intensywnego wzrostu obficie nawadniać

GLEBA: przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta, o odczynie zbliżonym do obojętnego

STANOWISKO: słoneczne

CHOROBY: grzybicze

SZKODNIKI: muchówki, nicienie, ślimaki

WAŻNE: pamiętajmy o ścinaniu przekwitających kwiatostanów czosnku ozdobnego, pomimo ich uroku nawet wtedy. Pozostawienie ich na rabatach spowoduje osłabienie cebulek i dużo słabsze kwitnienie w następnym roku.




Bukszpan wiecznie zielony

Roślina występująca w stanie naturalnym również w Europie. Jej liście są jajowate, małe błyszczące skórzaste, ciemnozielone lub żółte. Spotykany również w odmianach o dwubarwnych liściach. Jest rośliną kwitnącą o niepozornych kwiatach, owocuje. Drzewo bukszpanu jest bardzo trwałe, dzięki czemu jest wykorzystywane m.in. do produkcji instrumentów muzycznych.




SADZENIE: najlepiej na przełomie sierpnia i września, choć krzewy kupione w pojemnikach można bez obaw sadzić przez cały sezon wegetacyjny

KWITNIENIE: IV, V

WYSOKOŚĆ: ok. 4 m

PRZESADZANIE: dobrze je znoszą, należy jednak pamiętać aby nie uszkodzić bryły korzeniowej, i nie przesuszyć gęstych drobnych korzeni. Większe krzewy należy zawsze wykopywać z możliwie dużą bryłą ziemi.

ROZMNAŻANIE: rozmnażany przez sadzonki pędowe. Niezdrewniałe fragmenty pędów długości 10 cm ścinamy w sierpniu. Ukorzeniamy je w skrzynkach z mieszanką piasku i torfu o odczynie lekko kwaśnym i przechowujemy przez zimę w inspekcie lub chłodnej, widnej piwnicy. Gdy nadejdzie wiosna, w kwietniu lub maju, ukorzenione młode rośliny możemy przesadzić do gruntu.

NAWOŻENIE: trzykrotnie w ciągu roku (na przełomie marca i kwietnia, w czerwcu i pod koniec lipca), kompostem z dodatkiem mączki kostnej, lub raz w roku (okres wiosenny) nawozem wolnodziałającym

NAWODNIENIE: podlewamy bezpośrednio do gruntu, umiarkowanie ale systematycznie

CIĘCIE: można je wykonywać wczesną wiosną (marzec), połową lata, ale nie później niż w sierpniu. Świeże przyrosty skracamy o ok 1/3 ich długości.

GLEBA: wzbogacona kompostem, przepuszczalna, gliniasta, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym

STANOWISKO: słoneczne (ale nie w palącym słońcu) lub lekko zacienione

CHOROBY: grzybicze

SZKODNIKI: przędziorek bukszpanowiec, skorupnik jabłoniowy, miodówka bukszpanowa, wzdymacz bukszpanowy, roztocz, ćma bukszpanowa

WAŻNE: należy pamiętać że bukszpan jest ROŚLINĄ TRUJĄCĄ!




Lawenda wielokwiatowa Anouk

Ta odmiana lawendy pochodzi z ciepłego klimatu, dlatego w naszym kraju może być uprawiana wyłącznie jako roślina sezonowa. W gruncie znosi spadki temperatur do ok – 7 stopni, pomimo solidnemu okryciu. Warto zadbać aby na zimę przenieść ją do widnego chłodnego pomieszczenia. Równie dekoracyjną lawendą jest lawenda wąskolistna zimująca w ogrodzie na terenie Polski.





SADZENIE: wiosną (od początku kwietnia) lub jesienią (do pierwszych dni października) .

KWITNIENIE: V, VI, IX

WYSOKOŚĆ: 0,4-1m

PRZESADZANIE: wiosną, lub wczesną jesienią (patrz sadzenie)

ROZMNAŻANIE: wysiew nasion, sadzonki i odkłady. Nasiona zbieramy kiedy są suche i czarne (dojrzałe) i wysiewamy w kwietniu do skrzyneczek i lekko przykrywamy piaskiem. Uszczykujemy celem rozkrzewienia, wysadzamy na stałe miejsce jesienią. Sadzonkowanie; wiosną pobieramy sadzonki z piętką i umieszczamy w skrzynce z piaszczystą ziemią. Dla pewności można zanurzyć sadzonkę w ukorzeniaczu do sadzonek zdrewniałych. Odkłady polegają na przygięciu dość długiej łodygi do gruntu i przytwierdzenie jej do gruntu np.drutem w kształcie litery „U”. W następnym roku wyrosną nowe korzenie i odkłady będzie można odciąć i umieścić wczesną jesienią w nowym miejscu.

NAWOŻENIE: jesienią warto podsypać kompostem, dostarczy on niezbędnych składników pokarmowych, a także poprawi strukturę podłoża

NAWODNIENIE: podlewamy regularnie rośliny świeżo posadzone, lawenda nie lubi „mokrych stóp”

CIĘCIE: w ciągu roku wykonujemy dwukrotnie. Po kwitnieniu ścinamy kwiatostany z fragmentem łodygi, wiosną usuwamy m.in. uszkodzone, przemarznięte pędy, jak również skracamy lawendę na wysokość która nam odpowiada.

GLEBA: przepuszczalna, ciepła, luźna, zasadowa

STANOWISKO: słoneczne, zaciszne, chroniące zimą przed mroźnymi wiatrami

CHOROBY: grzybicze





Cyprysik Nana Gracilis Aurea

Karłowy krzew iglasty o wyjątkowym, orientalnym wyglądzie. Doskonały do niewielkich ogrodów. Bardzo charakterystyczne są jej gałązki, które kształtem przypominają wachlarzyki. Początkowo roślina posiada kształt kuli, który w miarę wzrostu krzewu staje się nieregularny. Jest wolno rosnący, rocznie przyrasta zaledwie 3 – 5 cm.




SADZENIE: w okresie umiarkowanej dodatniej temperatury, najlepiej IV-IX

WYSOKOŚĆ: ok. 50 cm

NAWOŻENIE: w zależności od rodzaju nawozu, od III-VIII nawozem mineralnym, natomiast od września należy stosować nawóz jesienny. Nawożenie zaleca się stosować dwukrotnie w sezonie, zachowując miesięczny odstęp pomiędzy nawożeniami.

NAWODNIENIE: podlewamy regularnie, umiarkowanie

CIĘCIE: kwiecień, maj, czerwiec

GLEBA: żyzna; odczyn od kwaśnego do lekko kwaśnego (pH 5—6)

STANOWISKO: słoneczne, zaciszne, chroniące zimą przed mroźnymi wiatrami

CHOROBY I SZKODNIKI: grzybicze, mszyce






Thuja szmaragd

Ukochany krzew przez ogrodników, a to za sprawą prostej uprawy i utrzymujących się przez cały rok ich walorów estetycznych. Należy do odmian szybkorosnących.








SADZENIE: w gruncie od III-IV do końca okresu wegetacyjnego czyli ( na podkarpaciu ) do lipca. Należy jednak zwrócić uwagę na pogodę. Kiedy sadzimy rośliny w okresie dużego nasłonecznienia i wysokich temperatur, początkowo należy je regularnie podlewać.

WYSOKOŚĆ: 3-4 m

ROZMNAŻANIE: poprzez pobranie sadzonki z wierzchołka zdrowego krzewu, półzdrętwiałego lub zdrętwiałego. Należy pamiętać aby sadzonki pobrać rano, poprzez oderwanie pędu, nie obcinać.

NAWOŻENIE: tuż po posadzeniu warto zastosować szczepionkę mikoryzową. Nawóz naturalny- azot, należy stosować przynajmniej raz w roku, wiosną lub latem (IV-VIII), jesienią zaś stosujemy fosfor i potas.

NAWODNIENIE: umiarkowane, regularne, szczególnie w okresach suszy

CIĘCIE: pierwsze cięcie w przeciągu roku należy wykonać na przełomie III-IV, następne w czerwcu, ostatnie cięcie wykonuje się w sierpniu. Młode rośliny zaczynamy kształtować dopiero po uzyskaniu przez nich 1,5 m wysokości.

GLEBA: żyzna, kwaśna, przepuszczalna

STANOWISKO: słoneczne, zaciszne, chroniące przed mroźnymi wiatrami

CHOROBY I SZKODNIKI: grzybicze, misecznik tujowiec, miodownica tujowa, licinek tujowiaczek






Miskant śnieżny

Trawa ozdobna, niezwykle łatwa w uprawie, bardzo dekoracyjna. Kępy tej odmiany miskanta mają zwarty pokrój, nie rozrasta się nadmiernie na boki i nie jest podatna na załamania powodowane przez wiatr.







SADZENIE: zalecane od końca III do końca V, natomiast biorąc pod uwagę iż tego typu trawy są sprzedawane w doniczkach można je sadzić od wczesnej wiosny do późnej jesieni, biorąc pod uwagę temperaturę na zewnątrz- unikajmy przymrozków.

KWITNIENIE: na przełomie maja i czerwca

WYSOKOŚĆ: 1,5 m

ROZMNAŻANIE: przez podział, najlepiej wiosną

NAWOŻENIE: preferowane kompost naturalny. Jeżeli roślina ma się dobrze i pięknie rośnie, nawożenie nie jest wskazane.

NAWODNIENIE: umiarkowane, regularne, szczególnie w okresach suszy

CIĘCIE: pierwsze cięcie w przeciągu roku należy wykonać na przełomie III-IV, następne w czerwcu, ostatnie cięcie wykonuje się w sierpniu. Młode rośliny zaczynamy kształtować dopiero po uzyskaniu przez nich 1,5 m wysokości.

GLEBA: żyzna, przepuszczalna, stosunkowo wilgotna

STANOWISKO: słoneczne

CHOROBY I SZKODNIKI: mszyce

WAŻNE: roślina mrozoodporna







Miskant gracilimus

Trawa ozdobna, niezwykle łatwa w uprawie, znana również jako miskant chiński. Kępy tej odmiany miskanta mają zwarty pokrój, nie rozrasta się nadmiernie na boki i nie jest podatna na załamania powodowane przez wiatr.






SADZENIE: zalecane od końca III do końca V, natomiast biorąc pod uwagę iż tego typu trawy są sprzedawane w doniczkach można je sadzić od wczesnej wiosny do późnej jesieni, biorąc pod uwagę temperaturę na zewnątrz- unikajmy przymrozków.

WYSOKOŚĆ: 1,2-1,5m

ROZMNAŻANIE: przez podział, najlepiej wiosną.

NAWOŻENIE: preferowane kompost naturalny. Jeżeli roślina ma się dobrze i pięknie rośnie, nawożenie nie jest wskazane.

NAWODNIENIE: regularne, nie doprowadzać do przesuszenia

CIĘCIE: po zimie, bardzo mocne nawet do 5-7 cm nad powierzchnię gleby.

GLEBA: żyzna, przepuszczalna, stosunkowo wilgotna

STANOWISKO: słoneczne

CHOROBY I SZKODNIKI: mszyce

WAŻNE: roślina mrozoodporna






Bluszcz pospolity

Roślina bardzo inwazyjna, mało wymagająca, spokojnie adaptująca się na różnych stanowiskach. Bluszcz ma tendencję do przemarzania dlatego powinno się go sadzić w miejscach osłoniętych.






SADZENIE: sadzonki umieszczamy bezpośrednio w glebie wiosną lub jesienią

KWITNIENIE: dojrzałych okazów na przełomie IX do X

WYSOKOŚĆ: 0,2-25 m

ROZMNAŻANIE: za pomocą sadzonek wierzchołkowych. Wiosną tniemy szczytowe fragmenty pędów na długość ok 15 cm, umieszczamy po kilka sztuk w wilgotnych, przepuszczalnym podłożu, po takim zabiegu należy odczekać ok 3-4 tygodnie.

NAWOŻENIE: raz w okresie wegetacyjnym, nawozem o przedłużonym działaniu.

NAWODNIENIE: im lepiej oświetlone stanowisko tym obfitsze nawadnianie

CIĘCIE: wiosną

GLEBA: umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna o odczynie zasadowym

STANOWISKO: zacienione

CHOROBY I SZKODNIKI: mszyca bluszczowa, przędziorek chmielowiec, tarcznik oleandrowiec

WAŻNE: roślina trująca!


Trzmielina Fortune’a Silver Queen

Wysokopienny, mało wymagający i łatwy w uprawie krzew ozdobny.


SADZENIE: od końca III do V, lub jesienią do końca listopada

KWITNIENIE: kwiaty są niepozorne, nie stanowią szczególnej ozdoby

WYSOKOŚĆ: 0,8 m, wspinając się po podporach do kilku metrów

ROZMNAŻANIE: należy pobrać fragment najlepiej wierzchołkowych pędów 10-15 cm, obrywamy dolne listki zanurzamy w ukorzeniaczu lub oprószamy cynamonem. Sadzonki umieszczamy w mieszaninie piasku z torfem i odczekujmy 3-4 tygodnie, zabieg ten można wykonywać od połowy lipca do połowy września.

NAWOŻENIE: Można ale to nie jest wymagane raz do roku podsypać granulowanym uniwersalnym nawozem mineralnym. Warto przed posadzeniem zastosować kompost naturalny, lub dodać nieco świeżej ziemi uniwersalnej.

NAWODNIENIE: regularne

CIĘCIE: wiosną

GLEBA: każda, ale najlepiej rośnie na żyznej próchniczej glebie

STANOWISKO: słonce, półcień

CHOROBY I SZKODNIKI: grzybowe, opuchlaki, gąsienice







Judaszowiec

Niezmiernie urokliwa roślina, o luźnej delikatnej budowie, długo rosnąca, zrzuca liście na zimę. Bardzo dobrze rośnie przy ruchliwych ulicach i wśród wysokich budynków, lubią wilgoć w powietrzu.







SADZENIE: zalecane od końca III do końca IX

KWITNIENIE: bardzo obfite wiosną (IV-V)

WYSOKOŚĆ: 2-10 m

PRZESADZANIE: starsze drzewa źle je znoszą

ROZMNAŻANIE: szczepienie, sadzonki, nasiona

NAWOŻENIE: w okolicach IV, zalecane nawozy wieloskładnikowe do krzewów kwitnących (fosfor i potas), należy jednak pamiętać że młode rośliny (2-3 letnie) nie wymagają zasilania

NAWODNIENIE: umiarkowane dla młodych roślin, starsze natomiast potrzebują dopajania wyłącznie podczas suszy

CIĘCIE: po kwitnieniu, początkiem czerwca. Ze względu na powolny przyrost nie wymaga przycinania corocznego. Należy jednak dbać aby usunąć uszkodzone lub przeszkadzające gałęzie.

GLEBA: przeciętna i żyzna ( pH 7-7,5)

STANOWISKO: ciepłe, słoneczne, chroniące od wiatru

CHOROBY: odporny

WAŻNE: roślina umiarkowanie mrozoodporna (młode rośliny trzeba na zimę ściółkować i zabezpieczać przed mrozem)







Grab pospolity Fastigiata

Drzewo liściaste o pokroju stożkowatym. Naturalnie występujące w Europie. Idealnie nadaje się do tworzenia żywopłotów.







SADZENIE: zalecane wiosną III-IV, jesienią IX-XI KWITNIENIE: kwiaty ukazują się na wiosnę, ale nie mają znaczenia dekoracyjnego

WYSOKOŚĆ: 10 m

ROZMNAŻANIE: za pomocą odrostów korzeniowych, można je obciąć i wsadzić do wody. Nasiona też są dobrą formą rozmnażania, należy jednak pamiętać że potrzebują przemrożenia przez 4-6 msc.

NAWOŻENIE: młode okazy nie wymagają nawożenia, natomiast starsze możemy zasilić raz do roku nawozem wieloskładnikowym

NAWODNIENIE: umiarkowane, uważajmy z nadmiarem wody

CIĘCIE: preferuje się wiosną, ale jeśli zajdzie taka potrzeba można trzy razy do roku, pamiętając aby kształtować drzewo przed nadejściem jesieni

GLEBA: żyzna

STANOWISKO: słoneczne oraz zacienione

CHOROBY: odporny

WAŻNE: roślina mrozoodporna






Różanecznik

Są to krzewinki, krzewy a nawet drzewa z rośliny wrzosowatych. Roślina wymagająca opieki cały rok. Dobrze czuje się w środowisku iglaków, najlepiej wpływają na nią iglaki wysokie które dają jej delikatny cień.






SADZENIE: wiosna, wczesna jesień

KWITNIENIE: V-VI, kwitną z pąków zawiązanych ubiegłej jesieni

WYSOKOŚĆ: 0,5- 2,5 m

ROZMNAŻANIE: Sadzonkowanie; ucinamy jeden z wystających pędów (ok 12 cm), usuwamy dolne liście, ścinamy pasek kory na powierzchni ok 2 cm i umieszczamy w dołku na głębokość ok.15 cm. Tak posadzoną roślinę nakrywamy folią uważając jednak aby nie dotykała liści, w taki sposób tworzymy mikroklimat. Ziemię również należy odpowiednio przygotować, wypełniając kwaśnym torfem i stosując drenaż. Tak „posadzony” pęd należy odżywiać za pomocą szczepionki mikoryzowej, zaś do gleby zastosujmy hydrożel. Odkłady to odgięte od krzewu, przymocowane do gruntu i przysypane ziemią gałązki, które po pewnym czasie ( u różanecznika dość długim) wypuści korzenie.

NAWOŻENIE: ściółkowanie roślin korą sosnową, oraz dwa razy w roku zasilanie nawozami. Pierwszy raz nawozimy przed kwitnieniem III-IV, następnie po kwitnieniu V-VII

NAWODNIENIE: umiarkowane ale regularne, przed nadejściem mrozów rośliny obficie nawadniamy, zimą kiedy temperatura na to pozwoli od czasu do czasu również warto ją podlać

CIĘCIE: dana roślina nie wymaga takich zabiegów, ale jeśli już zajdzie taka potrzeba zalecane jest cięcie po kwitnieniu.

GLEBA: przepuszczalna, zwięzła, kwaśna, utrzymująca wilgoć

STANOWISKO: półcieniste, osłonięte

CHOROBY: odporny

WAŻNE: roślina mrozoodporna




Ostatnie posty

Zobacz wszystkie